13 Aralık 2007 Perşembe

PAYLAŞILMIYOR HÜZÜN...


Soğuk yolculukta yaşanan huzurlu deneyimin sıkıntılı son dönemecindeyim.

Birbiri üzerine bir anda yığılan iskambil kağıtlarından bir ev yapmaya benziyor.

Küçükken abimle oynadığımız bir oyundu. gerçek yaşamda ise yıkıldığında baştan başlamak çok da kolay olmuyor. hele bir de tüm bu süreçte yalnız hissetmek herşeyi daha da zorlaştırıyor...

7 haftanın sonuna geldik. başlangıçtaki beklentimin gerçekleştiğini söyleyebilirim. monotonun önde gideniyken değişik bir dünyaya daldım. Çıkmaksa zor geliyor. Ben çocukluğumdan beri böyleydim aslında. tatile çıkmadan önce çıkmak istemez, gidince de geri dönmek istemezdim.

Rehberlik kursunda tanıdığım insanlar, öğretmenler, bize ders vermeye gelen eğitmenler, kurs yöneticimiz. hepsi ayrı birer dünya. kitaplar gibi insanları önyargısız tanımaya çabalamak zaman geçtikçe daha da zevk veriyor.
yazmak,yazmak,yazmak istiyorum. önce kıbrıs maceramı daha sonra da abimin düğününden bahsetmeyi düşünüyorum. yarın kıbrıs yazısı geliyor!

Hiç yorum yok: