7 Ekim 2009 Çarşamba

PAMUKOVA NO.4-YURT HAYATI

Ben çoğunluğun tersine lise yıllarımı yatılı okulda okudum. 14 yaşımda evden ayrılmış, hiçbir zaman alışamadığım "yatakhane" ortamına girmiştim. Hala kabuslarımda okula dönüş günümmüş gibi bavul toplarım.


Yine ben, çoğunluğun tersine Üniversite yıllarımı ise "ilkokul" hayatı gibi yaşadım. Şöyle ki Beşiktaş'taki evimiz, Mimar Sinan'ın Fen-Edebiyat fakültesine yokuş aşağı 10, yokuş yukarı 15 dakikaydı.


Şu günler itibariyle dikkatli izleyicilerin bildiği üzere yurt günlerime geri döndüm.


Az önce de belirttiğim gibi nefretle yaklaştığım bu ortamı bir süre için benimsemek mecburiyetindeyim. Koloni olarak yaşamak ruhuma aykırı; ben yalnız yaşamayı seviyorum kardeşim. Sırf yalnız olmamak uğruna samimi olmadığı biriyle alışverişe çıkan, yemek yiyen, aynı odayı paylaşan tipleri ise bir türlü anlayamıyorum, dediğim gibi tüm bu etkinlikleri iyi tanımadığım biriyle yapmaktansa yalnız yapmayı tercih ederim.


Gelelim Pamukova günlüğüne,



Saat 17.00 ye kadar vakit nasıl geçiyor anlamıyorum. Dersler zevkli geçiyor. Bugün psikoloji dersinde son 10 dakikada çocuklara bir oyun oynattım. Daha önce derste böyle bir faaliyetleri olmadığından hem şaşırdılar, hem de sevindiler. Bu tarz oyunlar hem sınıfın birbiriyle daha sağlıklı kaynaşmasını sağlıyor hem de benim onları daha iyi tanımamı.


Odamda TV henüz çalışmıyor, (Üşenmeyen birinin anten satın alması gerekiyor:)) giriyorum yatağa, kucağımda bilgisayar yanımda kitaplar, tepemde bir lamba. Korku filmlerindeki sosyopatlar gibiyim. Bir kaç gün yarar, fazlası bünyeye zarar.


Bu arada yeni öğrenip şaşırdığım birşey oldu. Meğer Cem Uzan Pamukova'lıymış! Hatta TMSF'nin el koyduğu o meşhur-gizemli çiftlik de bizim şu karşıki dağın eteklerindeymiş! Hatta ve hatta o çiftlik Milli Eğitim Bakanlığına devredilmiş, öğretmenler gidip gezebiliyormuş. Yaşasın, Pamukova'da gizemli bir etkinlik:)) Öğretmen arkadaşlarla hayal bile kurduk. Cem Uzan'ın çiftliğine bizim okul taşınırmış, uzaktan gelip giden öğretmenler üstüne üstlük orada kalırmış falan...

Bu haftalık Pamukova' dan haberler bu kadar, sağlıcakla kalın!

4 yorum:

Adsız dedi ki...

sen her ne kadar nefretle ansanda yatılı okul günlerini ben orada kalabalığın arasındaki yalnızlığı ve o yalnızlıktan beni tek çıkarabilen dostum zeynep'i muhabbetlerimizi ve çılgınlıklarımızı çok özlüyorum...
kendine iyi bak...ışığını öğrencilerine saç...
rumuz:kırmızı

Zeynep Aşkın dedi ki...

rumuz kırmızı, canım dostum. Kalabalığın içindeki yalnızlığım...hayatımın en zor anlarında kapıma dayanan davetsiz misafirim. Ben istemesemde sen inanma buna sen yanımda ol zor zamanlarımda.

Adsız dedi ki...

her zaman...

Asortik Krep dedi ki...

Cem Uzan'ın adası da Fethiye'de..
(domuz adası-Göcek)
ama öğretmenler gezebiliyor mu bilmiyorum :))