29 Temmuz 2010 Perşembe

GÜLE GÜLE PAMUKOVA


Erken bir veda belki de bu. Belki de benden kaynaklı bir durum çoğunlukla; hayatımda bittiyse bir dönem bitmiştir. O sayfa kapanır, arkama bakmam genelde, hazırlamışımdır kendimi önceden mutlaka.


Yatılı okuduğum lisenin son gecesinde ağlarken herkes, ben soğukkanlıydım, üniversite biterken de...


Yüksek lisans biterken keza; bu soğukkanlılığım "soğukluk" olarak bile algılanmış olabilir.


Yıllarca çalıştığım dershanenin son gününde de "çıktım" oradan, bir özlem yok içimde.


Ama Pamukova.


Beni iyileştiren küçük kasaba. Çok eski günlere döndüren, kapatırken bazı yaraları kimi geceler gözyaşları içinde beni ağırlayan.


Sonra en sevinçli haberimi aldğım yer. Etrafımda hep iyi insanlar.

Şimdi bitti orası da. Ama bu sefer gözüm biraz arkada gibi

O yüzden işte yarım kalan bir veda bu seferki.

Hiç yorum yok: