20 Ocak 2011 Perşembe

İŞTE ŞİMDİ OLDU!

Rutinlerle sıkı sıkı sarmalanmış bir hayat. Kimi için sıkıcı olabilirken benim için huzurlu şu sıralar.

5 günlük bir çalışmanın ardından yaklaşık 8 aylık bir tatile çıkıyorum. Evet ücretsiz izin alıyorum, kızımla daha çok vakit geçirmek istiyorum. O kadar hızlı büyüyor ki hiçbir anını kaçırmak istemiyorum.

Hergün yeni bir ses çıkartıyor örneğin, oyuncaklarını tutabiliyor artık, beni görünce heyecanlanıyor ya da. Örnekler çok, verdiği zevkin tanımı yok.

Hayatımı seviyorum, üstünden zıplamak için önüme koyduğum bir sonraki engelin önemi yok benim için, yoksa daha iyi böylesi mi desem?

Artık işim eve 15 dk. uzaklıkta. Uzaklara gidip gelmeye bu kadar alışmışken hoop okulun önünde olmak ne konforlu! 5 gün için tabii ki ders değil, idari işler verildi; yarın kendi bilgisayarımı götüreceğim zira okuldaki beni 4 gündür fıtık etti ve işimi bitiremedim.

Okuldayken vaktim kalırsa eğer okul hakkında biraz bilgi vereyim diyorum. Blogumdan yani, keza Ali Kul ÇPL. hakkında yazdığım yazı en çok tıklananlar arasında. İhsaniye Lisesi de böyle olur belki.

Bir de deprem oldu dün gece, zıpladık yine ve çok ama çok korktum. Tam rüya görüyordum uyanamadım. Rüyamda bir tuhaf, Türkiye haritası çiziyorum, bana soruyor birisi, hangi madenler çıkıyor burada? Sayıyorum: Bor, boraks, kömür...O sırada bir kuş sürüsü havalanıyor, kanat çırpma sesleriyle irkiliyorum. Derken depremle uyandım, tam kabus...

Böyle işte bugünler.
Sevgiler...

Hiç yorum yok: