15 Nisan 2011 Cuma

İSİM ŞEHİR; YILMAZ ÖZDİL

"Bir İgilinz üviersinetnside ypaıaln arışarmtaya gröe, keelimlerin harrfleinin hagni saırda yldklıazıarı ömelni deiğmliş ansıdla...
Ömelni oaln, biincri ve sunoncu hlarefrin yiernde olasmımyış...Çkünü, kelemeilri hraf hraf dğeil, btüün oalark oukryomşuuz...

Adaraki haerrflain sısraı kaşrıık da osla dgüzün ouyokmunruş."


Yılmaz Özdil' in kitabının arka kapağı böyle başlıyor işte. Hemen hergün Hürriyet' i açma sebebim, her okuduğumda, "işte bu! tam 12'den yine!!!" nidalarını atmamı sağlayan adamın kitabı. Çıkar çıkmaz sipariş verilmiş, henüz başlanamamıştı.


Ece' yi akşam 8 de yatırdım, fırsat bu fırsat diyerek nisan ayına ait okunmayı bekleyen birkaç dergiyi ve Yılmaz Özdil' in köşe yazılarını derlediği kitabı İsim-Şehir-Hayvanı alarak yatağa süzüldüm, başucu lambamı açtım, salondan gelen hafif müzik eşliğinde "kitaba bir göz atar, dergilere geçerim" diye düşünüyordum ki, Yılmaz Özdil'i alınca elime, bırakamadım, bir baktım 60. sayfaya gelmişim.


İlk bölüm isim-şehir-vatan, kurtuluş savaşımız, milli bayramlarımız ve büyük önderimiz Atatürk için yazılmış yazılardan oluşuyor. İkinci bölüm isim-şehir-siyaset' e geldim, tadı damağımda kalan yazılara siyaset bulaşmasın dedim, lambamı söndürdüm, uyudum.


Heemn aıln oykuucu, aıln ouykun, "ben nalsısa gatezeden odkuum" deymein, kapittan omkuak aryı bir kieyf, alıkılca salaırnmış yalazırı akra aayrka oyunkuca Tyeürkinin bir foğrtoafı çeiykilor hem de çok net!


Hiç yorum yok: