31 Aralık 2011 Cumartesi

2011' İ KAPATALIM

Yanlış anlamayın, sevmiştim kendisini. Anaç duygularla sarılıp sarmalandığım, Ece bir öğününü atladı diye kimi zaman sinir krizleri geçirdiğim, kafamı tavana vuran sürpriz bir hamilelik haberiyle sarsıldığım -öğrendiğimde müstakbel Cemre hanım tam 11 haftalıktı! Kendisi ortalama 1 ay sonra aramıza katılacak- olumlu bir 2011 geçti, gitti.

2012' de en çok ihtiyacım olan şey biraz daha sabır olacak kesinlikle. Bu sefer iki çocuklu hayata alışma, tekrar eski bedene dönme -bol emzirme sonucu kendiliğinden oluyor- ve evdeki yeni düzeni oturtma çabalarıyla kavrulup gideceğiz.

Zamanımı daha verimli kullanma konusunda bir karar alma çabam var yalnızca ki kendimi hiç bir şey için kasma modunda da değilim. Ece aynı hafta yürümeye başladı ve 8 azı dişini aynı anda patlattı desem, anneler için bir şey ifade eder herhalde:)

Neyse, eylülden beri yazmamıştım, içimde bir huzursuzluk vardı, yazdım, bu başlangıç olsun diyelim. Daha akıcı yazılarla beraber olmak dileğiyle hoşgeldin 2012!!!!!